Hoe Goed Ben Jij In Het Bewaken Van Je Grenzen? - Life Essentials Academy

Hoe Goed Ben Jij In Het Bewaken Van Je Grenzen?

Dorcas van der Smissen

Hoe Goed Ben Jij In Het Bewaken Van Je Grenzen?

Waarom ik doe wat ik doe

Spoiler Alert: Dit is mijn meest persoonlijke blog, mijn verhaal. En nee, dit schrijf ik niet om jou aandacht te trekken. Of misschien toch wel. Ik heb dit blog vooral geschreven om andere mensen te kunnen helpen met mijn verhaal, waarbij ik tegelijkertijd hoop dat ik met mijn verhaal ook mee kan helpen een taboe te doorbreken

In dit blog lees je mijn échte verhaal. Het verhaal waarom ik doe wat ik doe. Waarom ik mijn bedrijf gestart ben. De reden dat ik andere mensen, mensen zoals jij, wil inspireren en motiveren om het beste uit jezelf te halen. En, wanneer je ondernemer bent, het bedrijf op te zetten wat je voor ogen hebt. Zodat jij op jouw beurt weer andere mensen kunt helpen.

Mijn meest persoonlijke verhaal zal waarschijnlijk niet voor iedereen zijn of zelfs gewaardeerd worden. Maar mijn verhaal en mijn ervaringen hebben mij gevormd tot de persoon die ik nu ben. Ik ben vooral dankbaar dat ik er ben, dat ik leef en dat ik anderen mag helpen om succesvol te zijn. Om op allerlei gebieden het beste uit zichzelf te halen.  

girl-in-white-long-sleeve-shirt-and-black-skirt-sitting-on-12165

Bewust worden van je grenzen

Als kind vond ik het aangeven van mijn grenzen vaak lastig. Misschien denk je nu: “Logisch, want als kind wordt je nog gevormd door je omgeving, je opvoeding en de mensen die om je heen zijn”. En dat klopt ook. Als heel jong meisje vond ik het bijvoorbeeld heerlijk om buiten te zijn. Met mijn ouders op het strand te wandelen, te spelen met zand en schelpen te zoeken. Of in het bos, om dan vervolgens in de bomen te kunnen klimmen of hutten te bouwen in de bosjes (dan heb ik het over ongeveer 1979). 

Tegelijkertijd kon ik heerlijk wegkruipen in een stapel kussens op mijn kamer met een spannend boek. Ik vond het fijn om af en toe afgesloten en afgezonderd te zijn van iedereen. Om mijzelf even terug te kunnen trekken in mijn eigen wereld. Ik begreep toen alleen nog niet waaróm ik dat nodig had.

Naarmate ik opgroeide realiseerde ik mij dat er meer van me verwacht werd. Op school, met klasgenoten en in sociale contacten. Er werd, zo voelde het toen, verwacht om ‘leuk’ mee te doen op het drukke schoolplein. Ik begreep toen nog niet zo goed wat overprikkeling was, of het filteren van (te) veel prikkels en emoties. Nu zou dat waarschijnlijk hoogsensitiviteit genoemd worden. Toen werd ik vooral bestempeld als een stil en verlegen meisje.

Mensen zijn meer dan hun gedrag

In die schoolperiode en ook op de middelbare school daarna, vond ik het lastig om mijn grenzen aan te geven. Aangeven wat wel of niet o.k. was voor mij. Ik was mij er toen ook nog niet zo bewust van dat ik goed moest blijven checken bij mezelf of ik niet over mijn grenzen heen ging. Of anderen toestond om over mijn grenzen te gaan. Ik was ook niet het populairste meisje van de klas. 

En eerlijk gezegd boeide het mij ook niet zo. Ik deed wat er van me gevraagd werd, leerde zo goed mogelijk en haalde mijn diploma. Wat ik toen wel al heel interessant vond was het bestuderen en analyseren van gedrag en patronen van mensen. En dat ik toen ontdekte dat mensen meer zijn dan alleen hun gedrag.

In de loop der jaren ging ik steeds beter begrijpen, en vooral voelen, waar mijn eigen grenzen lagen. Of dat nu met mijn lijf te maken had of met mijn energie. Of dat het om mentale grenzen ging. Het leren omgaan met de prikkels om mij heen. En langzaam beseffen dat ik helemaal niet zo verlegen was, maar dat dit te maken had met wie ik was en hoe ik in bepaalde situaties reageerde. Dat ik vooral observeerde en van daaruit reageerde.

De grens was bereikt!

Er zijn een aantal gebeurtenissen in mijn leven geweest waarin ik dacht dat ik mijn grenzen aangaf, maar toch niet duidelijk genoeg was. Of mijn grenzen niet goed bewaakte. Mijn grootste les in mijn leven, als het aankomt op grenzen aangeven en bewaken, was twaalf jaar geleden. In die tijd was absoluut mijn grens bereikt in mijn huwelijk, waar toen sprake was van huiselijk geweld. Het taboe waar ik het in het begin over had. 

Veel vrienden toen, en ook andere mensen die mijn verhaal hoorden of zelfs nu nog horen, begrepen niet waarom ik zolang in dat huwelijk was gebleven. Ze konden niet begrijpen waarom ik het zo lang vol gehouden had, of waarom ik het zo lang had toegelaten. En hoe ik in de eerste plaats in zo’n situatie terecht gekomen was en niet direct vanaf het begin mijn grenzen duidelijk had aangegeven.

Wanneer je zoiets nog nooit zelf hebt meegemaakt is het lastig uit te leggen. Waarbij al snel het gevoel komt jezelf weer te moeten verdedigen. Uitleggen aan andere mensen dat een situatie van huiselijk geweld niet van de ene op de andere dag ontstaat. Maar dat het een langzaam proces is. En dat het je opzuigt als een draaikolk, tot het moment dat je niet meer weet hoe je uit de situatie moet komen. 

Uitleggen dat je het gevoel hebt de kinderen hun vader te ontnemen als je besluit te vertrekken. De angst om alles achter te moeten laten om weer opnieuw je leven op te bouwen. Ergens anders opnieuw een thuis creëren omdat de nare herinneringen in het huis waar je woonde teveel zijn geworden. Omdat je huis niet meer als jouw veilige thuis aanvoelt.

Het patroon doorbreken

En dan de worsteling met negatieve gedachten en gevoelens die op zo’n moment de boventoon voeren. Het gevoel hebben het niet waard te zijn, om gelukkig te zijn, om niet goed genoeg te zijn. Dat je de dingen in je eentje aan moeten pakken en op lossen. En de angst van het niet weten waar en hoe je moet beginnen om je leven weer op te pakken.

“Jeetje, dit klinkt wel zwaar en heftig”, of “Wat naar dat je dit hebt meegemaakt” (ook een opmerking die ik wel eens gehoord heb). Gelukkig hou ik zelf niet zo van drama. En ik voel mij ook helemaal niet zielig of een slachtoffer. Ik heb er alles aan gedaan om dat hoofdstuk af te kunnen sluiten. Om die reden ben ik mij gaan verdiepen in persoonlijke ontwikkeling

Ik zocht naar manieren om anders om te gaan met de negatieve gedachten en gevoelens. Wanneer zulke gedachten en gevoelens over een langere periode een patroon geworden zijn, heeft dat ook weer tijd nodig om die patronen te doorbreken. Maar het begint bij het besef en overtuiging dat het wel mogelijk is, wat het ook is wat je in je leven hebt meegemaakt.

Het begint bij jouw beslissing

Wat ik ervaren heb bij zowel mezelf als bij de verhalen van anderen, is dat de keuze om een bepaald patroon te doorbreken snel gemaakt kan worden. Om de beslissing voor jezelf te nemen dat je het voortaan anders wil gaan doen. En dat je heel graag andere gedachten en emoties wil hebben omdat dat je helpt vooruit te komen. Wanneer je die beslissing eenmaal gemaakt hebt ga je ook anders leren kijken. Je zoekt en vindt dan oplossingen en manieren om je leven anders in te delen en te gaan leven.

Inmiddels kan ik zeggen dat wat ik heb meegemaakt, niet het hele verhaal van mijn leven is. Maar dat het ‘slechts’ een hoofdstuk is van mijn levensverhaal. En dat ik er zelf voor gekozen heb om nieuwe hoofdstukken te schrijven. Gekozen om nieuwe bladzijden te beschrijven. 

Dat ik mijn humor en relativeringsvermogen gebruikt heb om op een andere manier naar die gebeurtenissen te leren kijken. Het is een feit dát het gebeurd is. Maar het ís niet wie ik ben, het heeft me niet gedefinieerd. Alleen gevormd. Het is een stukje van mij, niet mijn hele leven. En wanneer het over grenzen stellen gaat, heb ik in die periode enorm veel geleerd.  

Toch leerde ik een half  jaar geleden nog een extra les. Er gebeurden een aantal dingen tegelijkertijd in mijn leven die best wel weer impact hadden. Mijn broer zat niet goed in zijn vel en had extra aandacht nodig. Ook werd mijn oma ziek en had extra verzorging nodig. En in diezelfde periode nam mijn zoon het dochtertje van zijn toenmalige vriendin aan als zijn eigen dochter. En kreeg nog geen twee maanden daarna te horen dat hij papa zou worden van nog twee lieve meisjes. 

De zorg voor het jonge gezin van 5, kwam ook grotendeels bij mij terecht door wachtlijsten bij verschillende hulpinstanties. Mijn oma overleed vlak na de geboorte van de tweeling. O ja, en dan was er mijn eigen bedrijf nog. Onnodig te zeggen dat ik mijn hoofd en mijn handen vol had aan alles wat er speelde.

'Traffic Jam Of Life'

Ik heb wel eens een Engelse term gehoord die een soortgelijke situatie beschrijft: ‘The Traffic Jam Of Life’. Letterlijk het gevoel hebben dat je op een bepaald moment in je leven vastgelopen bent, en dat je het gevoel hebt geen kant op te kunnen. Dat je niet weet waar te beginnen om alles weer op de rit te krijgen. En dat je eigenlijk te moe bent om voorbij je eigen situatie te kijken en ook om hulp te vragen. Terwijl je die op zulke momenten juist zo hard nodig hebt.

Misschien herken je jezelf hierin, of ken je iemand die een vergelijkbare situatie beleeft. Dat er in een korte tijd teveel op je afkomt. Misschien zijn er problemen op het gebied van gezondheid of van een familielid. Er is een verhuizing, verbouwing, huwelijk, scheiding, of een kindje (of meerdere) op komst. Of een dierbare komt te overlijden. Wanneer je dan ook nog een eigen bedrijf hebt dan kunnen dit soort situaties een enorme uitdaging zijn.

Mijn les? Ik moest ook mijn grenzen bewáken.

Het stellen van je grenzen is één ding. Maar het niet bewaken van je grenzen kan zo langzaam gaan dat je het in eerste instantie niet in de gaten hebt. Tot je op een dag denkt: “Zo gaat het écht niet langer… Ik wil weer mijn ruimte en rust in mijn leven om weer die dingen te kunnen doen waar ik energie van krijg, in plaats van energie te verliezen.”

 En wanneer de ‘traffic jam of life’ al een tijdje in jou leven gaande is, dan is het heel fijn wanneer je de juiste personen om je heen hebt waar je mee kunt praten. Soms alleen al door te luisteren en jou te helpen je hoofd wat leeg of rustig te krijgen. Die met je mee kunnen denken en vooral praktische, ‘hands-on’ hulp kunnen bieden.

Ook al was ik (weer) over mijn grenzen gegaan, ik had twaalf jaar geleden na min scheiding in ieder geval geleerd hoe ik weer op de been kon komen. Hoe ik weer opnieuw in mijn juiste energie en ritme kon komen. En ik kon het nu ook sneller doen dan twaalf jaar geleden. Weer opkrabbelen, maar vooral nóg beter luisteren naar mezelf en mijn grenzen respecteren, aangeven én blijven bewaken.

"Luister naar het fluisteren van je lichaam, zodat het niet zo hoeft te schreeuwen."

Hoe jij je grenzen blijft bewaken

Ik las eens deze zin: ‘Luister naar het fluisteren van je lichaam, zodat het niet zo hoeft te schreeuwen’.

Toegegeven, soms moet je even door, moet er iets af of heb je een deadline te halen. Maar als je zover doorgaat tot je erbij neervalt dan kan dat echt niet de bedoeling zijn. Geef dus niet alleen je grenzen aan, maar bewaak ze ook. En vraag om hulp

Ben je niet goed in hulp vragen? Alsjeblieft, daag jezelf dan uit dit juist wel te doen. Ik weet nu uit eigen ervaring hoe het is om gevoelens van schaamte en schuld te hebben, en het helpt je geen stap vooruit om daar aan vast te houden. Jij bent het waard, jij bent belangrijk en jij hebt meer in je dan je denkt om te kunnen slagen.

Door mijn grenzen aan te geven, ze ook te bewaken én de juiste hulp te vragen kwam ik weer vooruit. Zou jij ook graag vooruit willen komen? Gaan doen waar jij goed in bent en vooral waar je weer energie van krijgt? En zou je het fijn vinden wanneer er iemand met jou mee kan denken over hoe je dit kunt doen?

Ik kom graag met je in contact om met je mee te denken over jouw mogelijkheden. Via deze link kun je vrijblijvend contact met mij opnemen. Wanneer je verder wilt groeien, jezelf wil blijven ontwikkelen en succesvol wil zijn, zul je actie moeten ondernemen. Anders blijft je situatie hetzelfde. 

Gun jezelf om het beste uit jezelf (én je bedrijf) te halen.

Spread the word

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Cookie Instellingen

Deze website maakt gebruik van functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Hieronder kun je aangeven welke andere cookies je wilt accepteren.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen
Scroll naar top